ADDV (3) 0

Ik hou er van om te lezen wat andere mensen met dragen en met draagdoeken hebben. En wat dat met hen doet. En jullie ook want jullie keken reikhalzend uit naar ADDV blog nummer 3! Mijn mailbox bevatte al aardig wat mailtjes met de vraag wanneer blog 3 online zou komen, dus bij deze, voilá. Lees de verhalen van twee Anonieme DraagDoek Verslaafden. Het eerste verhaal is van R.

Addv

Behulpzame man

Als er een nieuwe draagdoek uit komt die ik per sé wil hebben, dan laat ik zoveel  mogelijk mensen direct weten dat ik die doek wil en in welke maat. Ik bijt serieus mijn nagels tot de release, een soort onrust. Een half uur voor de release moet ik dan afleiding zoeken, anders ga ik al zitten F5’en. Zodra de doeken online komen ben ik de slechte klikker ooit. De stress neem de overhand en ik probeer het forum, Facebook en Whatsapp tegelijk in de gaten te houden, tussendoor F5 ik me suf. Wat helpt is dan om mijn man, die niet zoveel om draagdoeken geeft, op de snelste computer in huis te laten klikken. Hij klikt vaak raak, vast omdat hij heel gefocust is, terwijl ik als een kip zonder kop op mijn stoel zit te wippen. Als het me niet lukt, dan moet ik hulplijnen gaan raadplegen, hopen dat zij er één extra hebben. Ik word pas rustig als ik zeker weet dat ik de doek heb. Gelukkig heb ik nog niet meegemaakt dat ik hem niet via iemand anders alsnog kon krijgen. Als dat wel gebeurt ga ik proberen te ruilen.

Geen obsessie

Je bent ADDV als je veel tijd steekt in draagdoeken kopen, verkopen en ruilen. De doorloop van doeken is vaak hoog. Hoe meer HTF (Hard To Find) een draagdoek is, hoe liever je hem wilt hebben. En je bent vooral een beetje in ontkenning dat het een obsessie is, je noemt het een
hobby. Iedere release zit je achter je computer, het gaat dan ook een klein beetje om de rush, lukt het of lukt het niet!

Het volgende verhaal is van L. die zich ook aangesproken voelde op mijn oproepje ‘ADDV’ers gezocht!’ Met dit verhaal sluit ik dit blogje en de ADDV reeks af. Het mag duidelijk zijn dat een draagdoek voor veel mensen méér is dan ‘gewoon een lap stof’.

Hartkloppingen

Mijn gevoel beschrijven als er een nieuwe draagdoek uit komt… de aanloop naar de release kan bij een doek die ik écht graag wil zelfs hartkloppingen veroorzaken. Soms is er een tijdstip van de release bekend en word ik al op tijd zenuwachtig. Zeker een half uur van te voren ben ik ingelogd op de website van dat merk om te klikken. Mijn blaas is leeg, de koffie staat naast me en het hele gezin is geïnstrueerd om mama éven met rust te laten. Als de draagdoek dan gereleased wordt dan krijg ik een enorme rush met trillende handjes om maar raak proberen te klikken. Ik kan dan rustig 2 uur lang als een bezetene F5’en en op mijn muis blijven klikken tot ik zéker weet dat ze niet meer online zijn en dus helemaal uitverkocht. Als het me lukt om de draagdoek in mijn mandje te krijgen word ik overvallen door een echt zenuwachtig gevoel, zelfs met zweethandjes erbij. Op dit moment heb ik dit heel erg bij de draagdoekmerken Oscha en Kokadi, andere merken zijn vaak makkelijker verkrijgbaar.

VerslavingskenmerkenOscha

Lukt het me niet om de draagdoek te klikken dan kan mijn hypergevoel meteen omslaan in een mega downgevoel. Ik ben meteen chagrijnig en zet ISO’s (In Search Of) uit. Ook kijk ik in mijn stash welke draagdoeken het waard zijn om als ruil ingezet te worden. En lukt het dan nóg niet, dan kan ik met een leeg wee gevoel in mijn maag achterbijven. Een echte ADDV’er vertoont verslavingskenmerken, net als iemand die een andere verslaving heeft. Dus met de rush en afkickverschijnselen erbij *gaat op zoek naar therapeut*.