Consulentenverhaal uit de praktijk 1

Vaak wordt er gedacht dat dragen meer ‘voor vrouwen’  is, zéker in de regio waar ik vandaan kom. Met regelmaat geef ik draagdoekenfeestjes om (aanstaande) ouders wat meer bekend te maken met dragen. Deze avonden bestaan uit een stukje informatie en daarna mogen de bezoekers zelf testen hoe een babydrager of draagdoek voelt (mocht dit nog lukken met bijna alleen maar dikke buiken).

Niets voor mannen

Het is bij ons in de regio dus wel te verwachten dat er alleen maar vrouwen komen. De mannen blijven liever thuis want dragen is niets voor hen. Toch gaan de gesprekken van de dames met regelmaat over de mening van hun mannen, vaak hoor je: “Dat knopen?, daar hoef ik bij mijn man niet mee aan te komen”of “die kleur ga ik niet kopen, dat vindt mijn man niet mooi”.
Eigenlijk is het gek dat vrouwen het draagsysteem of de kleur kiezen die de man wil.
Zo ook Leonie, moeder van een dreumes en 32 weken zwanger van haar tweede kindje. Ze is erg enthousiast over dragen, in tegenstelling tot haar man Frank, die genoeg had aan de kinderwagen.

Babydragen papa

Toch maar op consult

Leonie had de voorkeur voor een voorgevormde drager: haar baby’tje lekker op de buik en de oudste in de wagen. Dat is toch veel handiger dan met een dubbele wagen door de smalle gangpaden van winkels lopen?
Of neem zo’n  kinderwagen met een plankje, waarom zo moeilijk doen? Het probleem was dus dat Frank het niet wilde en dan gebeurt zoiets gewoonweg niet. Er werd wel een compromis gesloten: na de geboorte van hun zoontje zouden ze naar mij gaan voor informatie.
Het was belangrijk dat Frank erbij was, want dit was hèt moment om hem ervan te overtuigen dat dragen wel fijn, handig en beter is dan een kinderwagen! Ik heb ze van alles laten zien en hoewel Leonie het geweldig vond, was Frank sceptisch. Daarom liet ik hem er zelf een proberen, want je moet dragen altijd zelf ervaren voordat je er over kunt oordelen! Je zag meteen dat hij van mening veranderde.  “Goh, eigenlijk toch heel handig op een papa dag, handen vrij voor de oudste en geen huilende baby in de box”. Ik was blij dat ook hij nu in zag hoe fijn dragen eigenlijk is. Na wat oefenen verruilden we de pop voor hun jongste zoontje, die meteen in slaap viel.

Papa aan de voorgevormde drager

Frank en Leonie waren verkocht, glimlachten van oor tot oor. Toen ze naar huis gingen was het mannetje nog ergens in dromenland, bij zijn vader op de buik.
Je ziet wel eens dat ouders, als ze hun eerste drager hebben, er toch niet mee durven of willen dragen. Maar de zondag erna kreeg ik een berichtje van de trotse mama: papa was helemaal zelf gaan rugdragen en zo waren ze naar het bos was geweest. Ze hadden enorm genoten van het uitstapje én van elkaar. Wat was ze blij dat ze toch had doorgezet, dat ze nu een drager had en dat zelfs haar man er van genoot!