Doeken, m’n nieuwe nagellak 0

Doeken. Raar hoe het werkt. Hoe -feitelijk maar een lap stof- verslavend kan zijn. Ik kan uren online snuffelen naar doeken. Verschillende patronen, materialen, merken. Er is zo ontzettend veel te vinden.

Op m’n kraambed kreeg ik een doek te leen. Met een boek vol plaatjes. En eigenlijk was ik meteen verslaafd. Vanaf het moment dat mijn minibaby dicht tegen mij aan lag en eindelijk stil was in de tijd waarin hij ontroostbaar leek door de krampjes. Ik kon lopen door de kamer, nee, dansen! Met onze harten op elkaar.

Draagdoeken

Verslaafd aan draagdoeken

Na een tijd kreeg ik een draagdoek cadeau. Een fijne niet dikke doek. Ik was er zo blij mee. Mijn eigen draagdoek. Overal gingen wij samen naartoe, mijn babyklein en ik.
Een webwinkel had een leuke kortingsactie. Ik wilde nog een dikkere doek en schafte deze aan. En tsja, dit gebeurde me een paar weken later weer!

Daar zit ik dan, met drie doeken. En nee, dat is niet genoeg. Ik wil andere kleuren, en nog ander materiaal. Ik wil bijzondere patronen en ja, ook nog steeds een ‘typische Jentl doek’. Met stippen? Wie weet.

Het is als met schoenen. Of tassen. Of jurkjes. Of nagellak. Je hebt gewoon nooit genoeg.

Ps. Sinds ik moeder ben zijn die eerste dingen trouwens totaal op de achtergrond verdwenen. Doeken, m’n nieuwe nagellak.