Draagdoekenmaffia? 1

IMG_0691Vond ik in het begin het knopen op mijn buik nog een hele opgave, tegenwoordig draai ik dáár mijn hand niet meer voor om. Regelmatig neem ik dan ook een draagdoek mee in plaats van de kinderwagen. Toen ik onlangs met twee vriendinnetjes (waarvan eentje zwanger) afsprak in een indoor-speelparadijs werd mij ook gevraagd of ik mijn draagdoek mee zou willen nemen zodat ik eens kon laten zien hoe dit nou precies in zijn werk ging. Nou ben ik helaas nog niet erg behendig in het knopen op mijn rug, maar een “Front Wrap Cross Carry” is inmiddels geen enkel probleem meer.

Met mijn maxi-zoon, mini-zoon, een verzorgingstas vol, een wagen én draagdoek togen we dus richting “Zippa Zebra” alwaar we mijn vriendinnetjes troffen. Uiteraard werd er flink gekletst, gelachen, baby bewonderd en natuurlijk de buik van het zwangere vriendinnetje. Door al het geklets vergaten we nog bijna de draagdoek tevoorschijn te halen maar uiteindelijk heb ik dan toch een FWCC gedemonstreerd.

Niet alleen mijn vriendinnetjes keken aandachtig mee, maar ook andere aanwezigen gluurden nieuwsgierig mijn kant op. Ik vind het altijd fantastisch om te merken dat mensen enthousiast raken bij het zien van een baby in een draagdoek. En ik kon uiteraard toelichten dat het de eerste keren even pionieren is, maar dat het al heel snel makkelijk(er) wordt. Enfin, demo geslaagd en vriendinnetjes enthousiast. Dat bleek wel uit de onderstaande reacties die ik ’s avonds van hen op Twitter kreeg:

“Ja doen we gauw weer!! Jij ook bedankt voor je demo draagdoek, nu wil ik een baby én een draagdoek!”

“Suus was in elk geval de leukste attractie van Zippa Zebra met haar draagdoekdemonstratie!!”

DraagdoekHet resultaat is dus dat het zwangere vriendinnetje nu ook op zoek gaat naar een draagdoek en de ander naar een man (die heb je namelijk toch eerst nodig om uiteindelijk je draagdoek te kunnen vullen met een baby…)! Ik vind de opmerkingen die ik krijg altijd wel leuk: eigenlijk zijn het altijd positieve reacties en sowieso trekt het blijkbaar aandacht, anders kwamen er geen opmerkingen over.

Een ander vriendinnetje, die ik van de week op het schoolplein tegenkwam zei nog: “Ik zag op Twitter staan dat je je tuin aan het schoffelen was met je baby op je rug? Je lijkt wel een Afrikaanse vrouw! Nog even en je loopt ook met een waterkan op je hoofd!”. Geweldig! Ik zou stiekem willen dat ik dat kon! En dat het dragen hier net als in Afrika de gewoonste zaak van de wereld werd…

Ja, zoals mijn vriend soms wel eens gniffelend zegt: “Het lijkt wel alsof je bij de draagdoekenmaffia hoort!”. Ik denk dat hij gelijk heeft…