Dragen… met superkrachten! 3

Daar gaat ‘ie dan…whoop en de pop zit op mijn rug. Rugdragen met een draagdoek is voor mij echter onbekend terrein. De draaginstructiefilmpjes op Youtube helpen me niet echt verder want de meeste zijn enorm onduidelijk. En hoe had ik moeten weten dat je meer stof aan de ene kant moest pakken? Kan ik weer opnieuw beginnen! Dan denk ik; als je zo’n filmpje maakt, zet je huilbaby even uit. Scheelt een hoop ongemak bij mij en een ‘thumbs up’ bij jou. Maar oké, al met al duurde het even voordat ik een echt kind op mijn rug gebonden kreeg.

DraagpopDe draagpop

Draagpoppen zijn wat dat betreft makkelijker om mee te beginnen. Hij zit strak in de Double Hammock! Ik ben trots want ik heb hem mezelf aangeleerd. Eerst mislukte het steeds, maar na een tijdje was ik toch echt trots op mijn knoop! Ik wilde graag een foto maken, maar alle telefoons en camera’s die ik met één hand vast kan houden waren leeg of verdwenen. Ik wachtte trots meer dan een uur om het te kunnen laten zien, maar na die tijd was er nog niemand gekomen. Ik besloot de pop uit de doek te halen en weer op te kast te zetten. Net toen ik de draagdoek op wilde vouwen wilde kwam mijn zusje er aan en ze zei dat ze zich verveelde. Nou, kom maar op mijn rug, zei ik.

De kleuter

Er zit in ieder geval één groot voordeel aan een ouder kind op je rug, ze klemmen zich aan je vast. Dat zorgt ervoor dat ik minder bang was dat ze van mijn rug af zou kieperen. Ze zijn alleen groter en daardoor ook veel zwaarder, wat volkomen logisch is, maar toch wel even afzien. Na eventjes proberen kregen we beiden de slappe lach, want het ging niet bepaald ‘soepel’. De knoop was natuurlijk niet meer te redden. Lachend zijn we op de grond gaan liggen, ik kon niet meer! Mijn rugspieren hebben nog wat training nodig wil ik haar zo mooi geknoopt krijgen als de draagpop. We lagen nog steeds op de grond toen er ein-de-lijk iemand binnenkwam. Maar ja, daar ging het showen van mijn draagkunsten.

Mega Toby in de draagdoek

De peuter

De volgende dag waag ik een poging met mijn broertje. Hij, die zichzelf Mega Toby noemt, zich zo kleedt én zich zo gedraagt, wil alleen niet in de draagdoek. Daar had ik dus niet zo veel aan, maar een oplossing was gauw gevonden. Wat is er nou stoerder dan gedragen te worden in een spijkerbroek? Mega Toby, dat is ècht een spijkerbroek(doek). En…. het lukte. Ik geloof er wel heilig in dat dit mede door Mega Toby’s superkrachten kwam, want ook hij was een aanval op mijn ongetrainde rugspieren.

Al met al heb ik nog een leeftijdscategorie over: de baby. Maar voordat ik een baby op mijn rug zet – wat trouwens wel lukt, maar het knopen nog niet – wil ik er eerst vertrouwen in hebben dat ik kan knopen zonder de magische krachten van Mega Toby.