Dragen op het strand in Tunesië 1

Onlangs ging ik samen met mijn gezin heerlijk een weekje op strandvakantie naar Tunesië.SuzanneBlog2

Dagelijks lagen we hier heerlijk aan de rand van het zwembad of we streken neer bij de zee aan het strand. Nu is het zo dat er daar langs de vloedlijn veel lokale verkopers rondstruinen om hun handelswaar aan de man te brengen; schelpen, sigaretten, ritjes te paard, wikkeldoeken
De man met deze kleurige doeken deed goede zaken; veelvuldig zochten dames hem op voor een kleurige-, dunne doek die zij om zich heen kunnen draperen wanneer zij in zwemkleding eventjes een drankje willen gaan halen bij de strandbar.

Van over de rand van mijn boek sloeg ik de verkopers gade, genietend van de zon en ik lag heerlijk relaxed op mijn strandbedje.

SuzanneBlog1Óveral dragende ouders

En weer struint een brons gebruinde man langs de vloedlijn met zijn armen vol doeken. Mooie-, gekleurde-, geweven doeken. Effen gekleurd, met strepen, met stippen en in vrijwel iedere denkbare kleur. Voor elk wat wils dus!

Menige toerist springt op van zijn strandbedje en spoedt zich naar de vriendelijke verkoper om in het bezit te komen van zo’n prachtige doek! Bovenal zijn het dames, moeders wel te verstaan. Zij hebben al lang ontdekt hoe lastig het op het strand is met een kinderwagen of buggy. Hier en daar komt ook een vader aangesneld om een doek te bemachtigen; voor zichzelf of om cadeau te doen aan zijn vrouw, maar bovenal om zijn kind te plezieren! Ineens zijn overal op het strand dragende ouders te zien: wat een prachtig gezicht! Kindjes met blije gezichtjes, zonnehoedjes en gebruinde beentjes die uit de doek steken. Wat word ik  hier blij van als mama die zelf ook draagt! En de Tunesische verkoper is al even zo blij; in no-time is hij door zijn hele handeltje heen want “zien dragen doet dragen”.

Een kameel op het strandSuzanneBlog3

“Mama,maaaamaaa….. Kíjk een kameel op het strand!” Mijn oudste zoon roept mij en abrupt ontwaak ik uit mijn slaap. Versuft kijk ik om me heen; ik lig nog steeds op het strand en in de verte zie ik de Tunesische verkoper nog slenteren. Hij heeft nog steeds een stapel doeken bij zich; wikkeldoeken wel te verstaan. En nergens in de verste verten zie ik een kindje in een draagdoek.
Het was dus slechts een droom…

Snel pak ik mijn draagdoek en knoop mijn baby op mijn buik. Samen met mijn oudste wandel ik naar de kameel om deze van dichtbij te bekijken. Wat ben ik toch blij met mijn draagdoek!

Zien dragen doet dragen

En zoals meestal trek ik ook hier op het strand in Tunesië enige bekijks met mijn baby op mijn buik geknoopt. Met een glimlach denk ik terug aan mijn droom en ik weet: “zien dragen doet dragen”.