Dubbeldragen = dubbel zoveel vragen 1

DubbeldragenOndanks dat ik vrijwel dagelijks dragend te spotten ben, word ik meestal toch nog vol verbazing aangekeken…nu kan dat deels ook wel komen doordat ik voortdurend met andere doeken en dragers te spotten ben…. (het voordeel van veel dragende vriendinnen en meedoen met draagreisjes) maar dat terzijde.

Verbaasde blikken

Overigens zijn de ‘verbaasde’ blikken over het algemeen geen afkeurende blikken of iets dergelijks, maar aangezien ik vrijwel alleen nog rugdraag zie je dat mensen eerst alleen het paar extra beentjes opmerken en me dan -zoals mijn vader zou zeggen- “als een botsauto” aankijken. Zodra ze dan het hoofdje van mijn zoontje zien verandert die blik meestal in een vertederde blik 🙂

Ondanks dat ik kennelijk toch nog als een soort bezienswaardigheid wordt gezien word ik overigens behalve opmerkingen zoals “wat zit hij daar lekker” of “ow wat fijn bij mama” vrij weinig aangesproken als ik draag.

Kunnen die kinderen niet lopen ?

Dubbeldragen

Mijn dubbeldraag selfy skills moeten nog wat verbeterd worden 😉

Maar hoe anders is dat als ik dubbeldraag! In mijn ervaring is dubbeldragen – dubbel zoveel vragen. Iedere keer knopen er wel mensen een gesprek met me aan, soms met opmerkingen in de zin van “kunnen die kinderen niet lopen” of “weet je wel dat dat echt niet goed is voor je rug” maar gelukkig ook vaak op een leuke manier.

Lekker aan de wandel met vier kids

We (mijn jongens van 3,5 en 1,5 en ikzelf) hadden de kindjes van een vriendinnetje (3 en 1) op bezoek. Het regende voor de verandering niet dus ik besloot met alle vier de kindjes te gaan wandelen. De peuters van 3 en 3,5 kunnen rennen als de beste en de kleintjes van 1 en 1,5 doen heel erg hun best ook mee te kunnen, maar qua tempo matcht dat nog niet helemaal. Ook hadden de kleintjes nog niet geslapen dus het leek me een goed idee de kleintjes te dragen zodat de oudsten even hun energie kwijt konden en lekker konden rennen. Zo gezegd zo gedaan. Kleinste op de buik in FWCC en de een-na-kleinste op de rug in een hybride SSC die ik op reis had (deze hybride SSC kan als ‘normale’ drager of als onbu (drager zonder heupband) gedragen worden. Ik droeg de drager die dag als onbu). En daar gingen we! Nog geen 50 m. gewandeld of op de rug voelde ik al een hoofdje zich slapend tegen me aanvlijen. Doel 1 volbracht! De jongste (op de buik) vond het allemaal veel te interessant dus die bleef lekker rondkijken, ook prima. De oudsten vermaakten zich door mooie herfstbladeren te verzamelen en kastanjes te zoeken.

Dubbeldragen

Je handen vol ?

Op onze wandeling werden we een aantal keer aangesproken, meestal met “ow jij hebt wel je handjes vol met 4 kindjes he?!” waarop ik telkens vrolijk mijn handen liet zien en zei: “door ze te dragen heb ik gelukkig mijn handen vrij!” (ok een groot deel van de wandeling waren ze niet vrij omdat de oudsten dan weer lekker aan het rennen waren en ik hun tassen met verzamelde schatten droeg, maar dat telt even niet)

Het ‘handen-vrij-hebben’ kwam overigens goed uit bij het oversteken van een aantal drukke kruispunten want dan kon ik de oudsten gelukkig alle twee aan de hand vasthouden.

Goedkeurend knikje

Dubbeldragen
Zo kwamen we al wandelend uit bij een klein kasteeltje waar de oudsten er op stonden dat we de ‘prinsessen’ gingen zoeken. Het kasteeltje is in gebruik als kantoor en toevallig kwam daar net oud-minister Leers aanlopen die direct een leuk gesprek met de kinderen aanknoopte en meeging in hun verhaal over de prinsessen en tegen mij al goedkeurend knikkend –alsof hij dagelijks dubbeldragende mama’s zag- zei “dat is toch echt handig zo”! En handig was het zeker! We wandelden door het veld en de modder, raapten bladeren en kastanjes, wezen al wandelend de verschillende werkvoertuigen aan die we zagen, 1 kindje deed een middagslaapje, 2 kindjes renden er op los en mama had ook weer haar work-out voor de dag gehad.

Ow en om nog even terug te komen op “is dat niet zwaar?” Ja het was dik 20 kg bij elkaar, maar een kindje in een doek of drager dragen is sowieso veel minder zwaar dan ‘gewoon’ een kindje dragen omdat het gewicht heel anders verdeeld wordt en daarbij gooi ik niet opeens 20+kg op buik en rug maar ben ik begonnen met dragen toen mijn oudste klein was en heb ik dat langzaam opgebouwd totdat de jongste er bij kwam en ik ze regelmatig tegelijk droeg.

Wendy schreef er ook al eens een blog over.

Ik ben erg benieuwd naar jullie ervaringen!

Als je dubbeldraagt hoe doe je dat het liefst? 2 dragers, 2 doeken, een drager en een doek?

Worden jullie al dragend wel eens aangesproken?