Hoe het begon 0

Hoe het begon

Ongeveer zes jaar geleden kwam ik erachter dat ik zwanger was. Een spannende tijd.  Wat kan ik verwachten, wat moet ik doen, hoe gaat het mama zijn me af? Mijn nichtje is in februari geboren, ongeveer een maand of twee voor ik zwanger werd. En zij werd door haar mama gedragen in een ringsling. Heel veel! Hoe wil je iemand overtuigen van dragen? Ik kan je vertellen, als zwangere regelmatig je nichtje zo heerlijk knus bij mama zien zitten is een goede!

Marianne-1

Ideaal kraamcadeau

Toen ik tegen mijn schoonzus zei dat het er zo knus uitzag en dat ik dat ook wilde was het kraamcadeau snel bekeken: zij zou ons een drager cadeau doen. Ik mocht hem zelf uitkiezen; een rekbare draagdoek, een geweven draagdoek of een ringsling. Een lastige keuze! Er was toen ook minder informatie beschikbaar dan nu. Ik heb gekozen voor een geweven draagdoek, die leek me het meest veelzijdig. Je kon er mee buik-, heup- en rugdragen en hij was ook geschikt voor grotere kindjes.

Gestart met drie maanden

De eerste maanden na de geboorte heb ik niet veel gedragen. Volgens de gebruiksaanwijzing zou mijn zoon liggend in de draagdoek “moeten” en hij wilde echt niks over zijn hoofd heen hebben. Met drie maanden mocht hij rechtop in de draagdoek en vanaf toen hebben we hem heel veel gedragen. En al snel volgde er ook nog een ringsling, en toen een andere draagdoek, want die was zo mooi. En voor papa een mei-tai, want die had ruzie met zo’n lange lap om te knopen. Al snel was het einde zoek!

Opleiding tot draagconsulent

In 2010 ben ik de opleiding tot draagconsulent gaan volgen, want het knusse van je baby dragen, dat gun ik ook andere moeders. Je leert in zo’n opleiding heel veel over knopen, over consulten geven, over de fysieke en psychische behoefte van een baby om bij de ouder/verzorger te zijn, om gedragen te zijn. Ook na de opleiding blijf je leren. Want juist in de praktijk leer je veel. Iedere ouder is weer anders, iedere baby is anders. Wat voor de één werkt hoeft niet voor de ander te werken.

Marianne-2

Slimme zoon

Ik beleef heel veel met ouders die willen dragen, maar ook nog steeds met mijn eigen zoon. Als hij ziet dat ik mijn draagpoppen pak dan roept hij al: mama, ga je een andere mama leren hoe ze haar baby moet dragen? Goed zo mama, want het is heel fijn voor een baby om gedragen te worden! Ik vraag me wel eens af wat anderen denken als mijn zoon op school vertelt dat mama naar de draagdoekschool is. Toen ik mijn opleiding volgde was dat de eenvoudigste manier om uit te leggen wat ik ging doen. En deze term gebruiken we nu ook als er een scholingsdag is vanuit de Vereniging van Draagdoekconsulenten.

Mijn zoon wordt soms nog gedragen. Hij is ruim vijf jaar en loopt het meeste nu zelf. Bij een dagje uit naar een pretpark of een strandwandeling neem ik altijd nog een drager mee, praktischer dan hem op de arm te moeten dragen. Hij is nu ongeveer 18 kg en ik ben natuurlijk met zijn gewicht meegegroeid waardoor het nog prima te doen is.

Jong geleerd, oud gedaan?

Het leuke is dat mijn zoon zelf ook draagt. Hij heeft een kindermei-tai waar in hij graag zijn knuffels draagt. Gaan we lopend weg dan vraagt hij of ik de knuffels op z’n rug wil knopen en gaan we met de auto weg dan graag op zijn buik, want anders kunnen ze niet veilig in de auto zitten. Wat is er nu schattiger? Een papa met die z’n baby draagt of een peuter/kleuter die z’n knuffels draagt?