Van de speeltuin naar de keukentafel 6

Blog-Lisanne-meiWat doe je als het mooi weer is en je niets te doen hebt? Je pakt een bakfiets, laadt hem vol met kindjes, een draagdoek, drinken en rijstwafels, en bedenkt een leuke plek om naar toe te fietsen. Het grut wat bij mij in de bakfiets zat wilde per se naar een speeltuin. Allemaal leuk en aardig, maar in de meeste speeltuinen staan een glijbaan, een schommel en een wip. Al fietsend schatte ik dat ze zich daar maar maximaal een kwartier zouden vermaken…

De missie: fiets naar de leukste speeltuin die op fietsbare afstand ligt

Nu is er dus op wel 7,5 kilometer afstand van ons huis een speeltuin genaamd de Van Horne Hoeve. Toen ik klein was kon ik me daar -de keren dat ik er was- goed vermaken. Een groot voordeel daar bij de ‘hitte’; je kunt er wat drinken en ze hebben ijsjes.

We deden er langer dan een half uur over, maar dat was het waard. De gezichtjes bij het aanblik van de grote speeltuin met enorme glijbanen waren geweldig. Ook de gezichten van de opa’s en oma’s die op het terras zaten waren onbetaalbaar. Daar komt zo’n meisje met een grote bakfiets en drie kinderen, vast niet iets wat ze dagelijks zien. Dan haalt ze er twee kinderen uit die meteen druk gaan spelen, en met het baby’tje gaat ze naar de kinderschommel.

Wat zou ze zijn?

Je ziet ze denken, ‘Zou het de oppas zijn?’, ‘Zou het een zus zijn?’, ‘Zou het een jonge moeder zijn?’. Die blikken zijn en blijven er, want ik heb het idee dat iedereen altijd van het laatste uitgaat. Ergens is het wel grappig; alsof er geen ‘grote zussen’ zijn die zulke dingen ondernemen. Ik weet zeker dat ik lotgenoten heb, alleen een grote zus die een draagdoek meeneemt én gebruikt zie je nog minder. Ik ben gewoon heel speciaal.

Blog-Lisanne-Mei-2

De draagdoek had in de speeltuin twee functies. De eerste was het feit dat Jasmijn na bijna een half uur wel uitgeschommeld was en zo bij mij in de doek in slaap kon vallen. De tweede is dat, omdat ik zo speciaal ben, alle nieuwsgierige opaatjes en omaatjes in zekere zin kan ‘choqueren’ met een draagdoek. Het wordt zo bijzonder gevonden, dat dragen op deze manier hét gesprek aan de keukentafel wordt, bij de kinderen en kleinkinderen.

Missie geslaagd!

Dat is dus wat je doet met mooi weer. Fietsen, dragen, schommelen en overal van genieten. Na een hele middag spelen was iedereen moe en voldaan, Jasmijn sliep al een hele tijd in de draagdoek. Ook in haar stoeltje in de bakfiets sliep ze verder. Ze hebben zich tien keer zo lang vermaakt als in een ‘normale’ speeltuin, dus, missie geslaagd! En aan alle opa’s en oma’s: spread the word!