Van huilbaby naar tevreden baby 0

Een gastblog over “dragen” schrijven, of ik dat leuk zou vinden om te doen? Leuk wel, maar of ik het kan..? Laten we eens een eerste poging wagen.

Bij mijn oudste zoon gebruikten we destijds een buikdrager en later een rugdrager. Eigenlijk werd mijn oudste alleen door zijn papa gedragen en wel omdat zijn vader blind is. Een buggy of wandelwagen was slecht te combineren met de geleidehond en door te dragen werd dit probleem opgelost. Dat er allerlei zaken zijn waarop je dient te letten wisten wij toen niet en door de commercie geleid kwamen we dus al snel uit bij een Baby Björn. Ik moet eerlijk bekennen dat als ik nú kindjes in zo’n ding zie bungelen, dat ik vind dat ze er altijd zo zielig bij kijken. Of is dit slechts perceptie?

Suzanne1

Mijn zoon was een huilbaby

Hoe dan ook, bij mijn tweede zoon, die inmiddels een half jaar is, kwam ik vanwege de verhalen van andere enthousiaste mama’s uit bij een ergonomische drager (al dat geknoop leek me namelijk maar ingewikkeld). Omdat mijn jongste zoon een huilbaby was, bleek deze drager een uitkomst!! Ons lieve-, kleine-, brullende baby’tje wilde het allerliefste dicht in de buurt van mama zijn en met een drager kon dat. Dicht op mijn buik voelde het soms bijna alsof ik hem nog droeg zoals tijdens de zwangerschap: zó dichtbij, zó intiem!

Toch aan de draagdoek

Uiteindelijk kwam ik tóch nog uit bij een draagdoek omdat ik wel erg nieuwsgierig geworden was of het nou echt zo ingewikkeld zou zijn. En ik moet bekennen: het viel me alles mee! Met behulp van internet (YouTube) kom je een heel eind! Ipad binnen handbereik, doek in de aanslag, baby in de buurt en proberen maar… Stapje voor stapje volgde ik de instructies en zowaar: daar zat mijn baby stevig op mijn buik! Dát was gaaf! Trots plaatste ik een fotootje op Twitter en door de positieve feedback werd ik alleen maar nog enthousiaster.

Snuffelen in zijn babydonshaartjes

En het ís ook echt heerlijk: je kleintje dicht tegen je aan, op zo’n ideale hoogte dat je hem ieder moment een klein kusje op zijn bolletje kan geven of even lekker snuffelen in die zachte babydonshaartjes. Wij genieten ervan! Het valt me op dat het blijkbaar toch nog niet erg ingeburgerd is, want ik zie nog altijd meer kinderen in wandelwagens dan in draagdoeken en gegarandeerd heb ik een boel bekijks en aanspraak als ik onze kleine man draag. Prima: laat het maar een steeds bekender fenomeen worden want het is een absolute aanrader!

Zoektocht naar een tweede draagdoek

Inmiddels oriënteer ik mij op een tweede draagdoek: een dunne, voor de zomer. Want ik ben zeker van plan het dragen voorlopig nog frequent te blijven doen. Het is namelijk zo dat niet alleen ík er plezier aan beleef, ook mijn kleine ventje vindt het heerlijk!! Eerst dicht tegen mama aan om te slapen maar tegenwoordig ook om vanaf dicht bij mama de grote wereld te verkennen. Ondertussen zijn we aanbeland bij een nieuwe fase: rugdragen. Opnieuw volg ik instructiefilmpjes, probeer ik en leer ik.

Ja, ik wind er geen doekjes om: I ♥ de draagdoek!!